Zastosowanie lawendy u psów.

toller i lawenda

Lawendę uprawia się w wielu ogrodach jako roślinę ozdobną ale ma ona również liczne właściwości lecznicze. Wykorzystuje się ją również w kosmetyce. Lawenda jest naturalnym repelentem przeciwko pchłom, kleszczom, komarom. Nasze psy podczas biegania na ogrodzie często się o nią ocierają. Piękny, łagodny zapach lawendy jest wykorzystywany w aromatoterapii. Zastosowanie Lavandula angustifolia jest stosowana u ludzi od dawna w celu relaksacji, poprawy snu, zmniejszenia lęków, depresji czy nawet zmniejszenia bólów głowy.   Zapach lawendy ma działanie uspokajające, relaksujące również na nasze zwierzaki dlatego stosuje się ją w celach zmniejszenia lęku podczas jazdy samochodem, burz, problemach separacyjnych.

lawenda dla psa

Badania przeprowadzone w 2006 r. W Irlandii i opublikowane w czasopiśmie American Veterinary Medical Association potwierdziło skuteczność działanie zapachu lawendy w leczeniu emocjonalnego pobudzenia psów. Odkryto, że psy będące pod wpływem zapachu lawendy spędzały znacznie więcej czasu na odpoczynku i siedzeniu, leżeniu a mniej czasu na poruszaniu się i wokalizacji niż psy, które nie miały kontaktu z zapachem.

lawenda dla psa , naturalnie uspokaja

American Journal of Veterinary Research opublikował w 2009 roku kolejne badanie, w którym zbadano wpływ miejscowego stosowania nierafinowanego oleju lawendowego na aktywność nerwu autonomicznego u psów. Naukowcy odkryli, że gdy u psów którym zaaplikowano olejek lawendowy (3,6 kropli podano na  wewnętrzną stronę każdego ucha), średnia częstość akcji serca była znacznie niższa.

Możecie stosować olejek lawendowy aplikując go na obrożę, czy jakaś tkaninę. Jeśli stosujecie bezpośrednio na psa to trzeba najpierw go rozcieńczyć w stosunku 1:4 1 kropla lawendy i 4 krople oleju nośnikowego np. oliwy z oliwek. Taki roztwór najpierw rozcieramy na swojej ręce i następnie wcieramy w psa w uszy od wewnętrznej strony, brzuch, szyję, plecy. Nie stosujemy zbyt blisko oczu i nosa. Pamiętajmy, że nasz pies ma o wiele bardziej czuły węch a zapach ma mu pomagać a nie drażnić czy przeszkadzać.

UWAGA !!!! Zawsze należy sprawdzić czy nasze zwierzę nie jest uczulone, podając najpierw niewielką ilość w jednym miejscu.

Poniżej na zdjęciu widzicie kota z już gojącymi się zmianami powstałymi w wyniki reakcji alergicznej po zastosowaniu obroży uspokajającej zawierającej ekstrakt z waleriany i olejek z lawendy.

reakcja alergiczna u kota

Można również wykonać saszetki z suszona lawendą i umieścić ją  w samochodzie czy legowisku i umożliwić rozproszenie się zapachu.

Zachęcam was do uszycia np. kostek z lawendą, tutaj pokazuję krok po kroku jak uszyć taką lawendową kość.

lawenda dla psa

Kiedy zbierać lawendę i jak suszyć, aby zawierała jak najwięcej aromatu?

lawenda dla psa

Lawenda w zależności od etapu kwitnienia ma inny aromat. We wczesnym stadium aromat jest bardziej mydlany, a w miarę rozwijania się ilości kwiatów staje się coraz bardziej dojrzały. Najlepszy zapach jest w okresie pomiędzy rozwinięciem się pierwszego kwiatka, a zwinięciem pierwszego. Im więcej kwiatków jest zwiniętych, tym aromat staje się coraz słabszy. Lawenda pachnie najintensywniej, kiedy rozwinie się ¾ kwiatków.  Na suche bukiety czy saszetki zapachowe zbieramy lawendę od momentu gdy  pierwsza korona otworzy się, do chwili gdy  zaczyna ona więdnąć. Kwiaty lawendy ścinamy blisko zdrewniałej części pędu.

Lawendę suszymy naturalnie a nie w suszarkach, najlepiej spiąć bukiet gumką (ponieważ w czasie suszenia będzie zmniejszać objętość i sznurek by zaczął zsuwać się a kwiaty wypadać) i powiesić w przewiewnym miejscu kwiatami w dół. Ja rozłożyłam na palecie i obracałam aby wszystkie kwiaty mogły się równomiernie wysuszyć.

lawenda w ogrodzie

Bibliografia :

1.   Komiya, M., Sugiyama, A., Tanabe, K., Uchini, T., Takeuchi, T. (2009). Evaluation of the effect of topical application of lavender oil on autonomic nerve activity in dogs. American Journal of Veterinary Research, 70(6), 764-769.

2.   Wells, D.L. (2006). Aromatherapy for travel-induced excitement in dogs. Journal of the American Veterinary Medical Association, 229(6), 964-967.