„Grissini” orkiszowe dla całej rodziny i psa.

Pochodzenie Grissini

Grissini to jeden z najsłynniejszych włoskich rodzajów chleba. Jego historia sięga XVII wieku. Legenda głosi, że w roku 1679 książę Wiktor Amadeusz II z rodu Savoiów już jako dziecko był bardzo chorowity, miał ogromne problemy żołądkowe, częstą niestrawność i brak apetytu. Jego matka, księżna Maria Giovanni Battista zaniepokojna stanem zdrowia syna zwróciła się do dworskiego lekarza z prośbą o pomoc. Lekarz, don Teobaldo Pecchio stwierdził, że przyczyną problemów księcia jest zatrucie pokarmowe związane z problemami trawiennymi źle pieczonego chleba. Lekarz poprosił swojego znajomego piekarza, Antonia Bruneto, o upieczenie specjalnego chleba dla księcia i tak powstało pieczywo bez miękiszu, dobrze wyrośnięte, bardzo chrupkie i dobrze upieczone. Ciasto w postaci słupków było rozciągane (stirato) do długości około pół metra. Paluszki chlebowe bez miękiszu, z mocno wypieczoną chrupiącą skórką okazały się remedium na problemy trawienne księcia, który po latach został królem. W piemonckiej miejscowości Lanzo Torinese, ufundowano pamiątkową tablicę na domu, na którym jak głosi legenda mieszkał don Pecchio . Paluszki grissini  na dobre zagościły na królewskim dworze Sabudów, a  ich sława zaczęła rozprzestrzeniać się również za granicą. Znanym smakoszem grissini był również Napoleon Bonaparte, kazał ja sobie przywozić z Turynu do Paryża.

Dzisiaj grissini, można znaleźć na stołach w całych Włoszech. Możemy spotkać tradycyjne  grissini zwane stirati – długie i cienkie o regularnym kształcie, oraz rubatà. – paluszki są krótsze, grubsze i mają bardziej nieregularny kształt, wyrabia się je lekko skręcając ciasto.

Podstawą paluszkowych specjałów są mąka, woda, sól, naturalne drożdże i kropla najwyższej jakości oliwy z oliwek, ale możemy też spotkać  grissini kukurydziane, z mąki razowej, a także klasyczne z dodatkiem rozmarynu, oliwek odmiany Taggiascha, sezamu i orzechów.

 „Grissini ” orkiszowe

„Grissini” orkiszowe to modyfikacja oryginalnego przepisu. Nie chciałam w składzie cukru i chciałam aby mąka zawierała więcej zdrowego błonnika. Wybrałam mąkę orkiszową do pieczenia chleba, zrezygnowałam z drożdży i cukru na rzecz jajek, zamiast oliwy z oliwek dałam olej kokosowy ale możecie również użyć oliwy a oliwek . Zrezygnowałam z soli dodając pachnących, zdrowych ziół, oraz nasion które przy pieczeniu się lekko uprażyły.

Składniki

  • 300 gram mąki orkiszowej
  • dwa jajka
  • 6 łyżek oleju kokosowego
  • 2 łyżki nasion słonecznika,
  • 2 łyżki siemienia lnianego
  • kmin
  • tymianek
  • (sól opcjonalnie w wersji dla ludzi z uwagi na możliwośc przedawkowanie soli u psów)

Przygotowanie

Wsypujemy mąkę do miski następnie dodajemy jajka, olej, nasiona, zioła. Wszystko zagniatamy w ciasto. Formujemy paluchy (dla psiaków uformowałam takie krótsze paluszki), które układamy na blasze do pieczenia. Pieczemy około 30 minut w temperaturze 180 stopni.

psie ciastka Grissini orkiszowe

„Grissini” orkiszowe jest nie tylko zdrową przekąską ale także pięknie wygląda a  zapach ziół i prażonych nasion roznosi się w całym domu. Orkiszowe grissini to świetna, zdrowa przekąska, wspaniale smakuje również jako dodatek do zup, sosów. Możecie zapakować je w torbę i wziąć na spacer z psami i kiedy zgłodniejecie zjeść wspólnie.

Wypróbowaliście mój przepis? Podzielcie się wrażeniami w komentarzach.

Zanim zdecydujesz się karmić zwierzę własnoręcznie przygotowanym pokarmem obowiązkowo przeczytaj artykuł „Czy domowe jedzenie dla naszego pupila to dobry pomysł?.”  Podawanie źle zbilansowanego posiłku może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych. Sprawdź czy składniki, które podajesz nie zaszkodzą twojemu pupilowi. „Produkty szkodliwe”.

Pamiętaj, że karmiąc zwierzę zbilansowanym pokarmem dodatki typu psie smakołyki, ciasteczka itp. nie powinny przekraczać 10 % dziennej dawki posiłku.

Jeśli nie masz wystarczającej wiedzy z zakresu żywienia skontaktuj się ze specjalistą, który ustali dietę dostosowaną do potrzeb twojego zwierzęcia.

Katarzyna Gryglewska

lekarz weterynarii, behawiorysta, inż. zootechniki