Przyprawy – wiele z nich może powodować problemy zdrowotne psów i kotów.

Wiele przypraw ma zdrowotny wpływ dla naszych zwierząt, jednak wiele z nich albo ich nadmiar może powodować problem zdrowotne.

Sól kuchenna

Sól jest stosowany jako przyprawa i konserwant. Z fizjologicznego punktu widzenia jony sodu i chloru są konieczne do prawidłowego funkcjonowania gospodarki wodno – elektrolitowej. Chlorek sodu jest istotny dla prawidłowego funkcjonowania psiego organizmu, m.in. jest nieodzowny do podtrzymania ciśnienia osmotycznego w komórkach. Przy braku tego składnika psy tracą apetyt, dochodzi do obniżenia wydzielania soku żołądkowego, obniża się ciśnienie tętnicze krwi. Sód uczestniczy w przekazywaniu substancji odżywczych do komórek i bierze udział w usuwaniu odpadów. Chlorek pomaga utrzymać prawidłową równowagę kwasowo-zasadową w organizmie. Chlorek jest również niezbędny do wytwarzania kwasu solnego (HCl) w żołądku, który pomaga w trawieniu białek. Zapotrzebowanie psa na te pierwiastki są niewielkie. Chlor: psy dorosłe: 17 mg/kg, sód: psy dorosłe: 11 mg/kg. Jeśli mamy tendencję do „częstowania” psa żywnością przygotowywaną dla nas samych to jednocześnie dostarczamy zwierzęciu dodatkowych porcji soli. Duże ilości soli są dla psa niebezpieczne, a przedawkowanie jest najzwyczajniej toksyczne.

Objawy zatrucia

Reakcja organizmu zależy od przyjętej dawki. W ilościach nie zagrażających życiu może dojść do biegunki i wymiotów oraz nastąpi wzmożone pragnienie.
Objawy zatrucia mogą wystąpić u psa, który spożyje już 5-10 łyżeczek. Dawka doustna letalna soli wynosi u świń, koni i bydła wynosi ~ 2,2 g / kg; u psów wynosi ~ 4 g / kg. Owce wydają się być najbardziej odpornymi gatunkami, z doustną śmiertelną dawką 6 g / kg .

U zwierząt towarzyszących dochodziło często do nadmiernej podaży soli podczas stosowania jej jako substancji wymiotnej  (dziś już nie zalecane), spożycie różnych potraw zawierających sól, w tym soli kamiennej i mieszanek ciasta z solą. Zgłaszano również, że psy wykazują hipernatremię po kąpieli lub  zabawie w oceanie (która zawiera 3,5% sodu) bez dostępu do świeżej wody.

Pierwszymi symptomami są wzmożone pragnienie i ślinotok. Pies, który spożył nadmiar soli, pije bardzo dużo oraz często oddaje mocz i rozwolniony kał – w ten sposób próbuje jak najszybciej wydalić z organizmu nadwyżkę jonów. W tym czasie dochodzi do zapalenia przewodu pokarmowego oraz uszkodzenia nerek, wątroby i mózgu. Następnie pojawiają się objawy nerwowe – niepokój, drżenie mięśni, niedowłady, bezcelowe ruchy kończyn lub siedzenie w bezruchu. Stan taki może trwać kilka godzin, a bez udzielenia odpowiedniej pomocy skutkuje zazwyczaj zapaścią, która kończy się zgonem w pierwszej dobie od spożycia nadmiaru soli.

Zapotrzebowanie na sól

Skoro jest to tak ważny składnik diety psa, jakie jest dzienne zapotrzebowanie na tę substancję? Minimalne dzienne zapotrzebowanie psa na sól wynosi 10 mg na kg masy ciała, a zalecana dawka wynosi 25 mg na kg czyli ważący 35 kg pies powinien dostawać dziennie w pożywieniu nieco poniżej 1 g soli!

Postępowanie

W lżejszych przypadkach, po pojawianiu się pierwszych symptomów zatrucia lub podejrzenia spożycia przez psa dużej dawki soli, należy przede wszystkim zapewnić mu dużą ilość wody i spokój. Zazwyczaj takie działanie wystarcza i pies szybko dochodzi do siebie. Jeśli natomiast te pierwsze symptomy nie ustępują, a dodatkowo pojawiają się zaburzenia nerwowe, należy jak najszybciej udać się do weterynarza. Pies potrzebuje w takim przypadku intensywnego nawadniania oraz podania leków osłaniających wątrobę, podtrzymujących pracę nerek i serca.

Gałka muszkatołowa

Gałka muszkatołowa zawiera olejki eteryczne toksyczne dla psa, powodujące uszkodzenie centralnego układu nerwowego. Objawy zatrucia: drgawki, skurcze mięśni, drżenia mięśni. Spożycie gałki w dużych ilościach może prowadzić do śmierci. Do tej pory nie określono toksycznej dawki dla psa.

Gorczyca

Nasiona gorczycy zawierają olejki eteryczne oraz trujące glikozydy siarkocyjanowe: gorczyca czarna zawiera: glikozyd: synigrynę i alkaloid: sinapinę, zaś gorczyca biała zawiera: glukozynolat: synalbinę, które nadają im charakterystycznego gorzkiego smaku. Rośliny te po spożyciu w większych ilościach działają drażniąco na układ pokarmowy i oddechowy. Przy zetknięciu ze skórą stężone olejki ww. roślin działają parząco na skórę i błony śluzowe, powodują łzawienie, obfite wydzielanie śluzu z jamy nosowej, a nawet mogą powodować stany duszenia i podrażnienia, a potem obrzęku błon śluzowych dróg oddechowych i płuc. Nasiona spożyte w większych dawkach, mogą uszkodzić nerki i drogi moczowe powodując krwiomocz i białkomocz oraz mogą prowadzić do uszkodzenia centralnego układu nerwowego i w skrajnych przypadkach może nastąpić śmierć. W związku z tym, że nie określono dawki toksycznej dla psów zaleca się całkowite zrezygnowanie z podawania psu produktów wytworzonych z gorczycy, a jej nasiona należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla psa, tak by przypadkowo ich nie zjadł.

Cynamon

Cynamon(Cinnamomum cassia) to odmiana uprawiana w Chinach i tańszą i uznawaną za gorszą wersją cynamonu cejlońskiego (Cinnamomum zeylanicum). Cynamon zawiera spore ilości olejków eterycznych oraz kumarynę, która to jest naturalną substancją zapachową nadającą cynamonowi charakterystycznej woni. W największych ilościach kumaryna występuje  w cynamonie uprawianym w Chinach. Kumaryna w dużym stężeniu może powodować u psów problemy wątrobowe, zaś jej przedawkowanie daje efekty toksyczności i może prowadzić nawet do śmierci. W związku z tym, że nie określono dawki toksycznej dla psów, a często też jest trudno zidentyfikować pochodzenie nabywanego cynamonu jeśli nie znacie pochodzenia to zaleca się całkowite zrezygnowanie z podawania psu cynamonu i dodatkowo należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla psa, tak by przypadkowo go nie zjadł. W moich przepisach na ciastka znajdziecie cynamon w ilościach minimalnych i jest to cynamon cejloński.